Kilka dni temu doszło do wojskowego zamachu stanu w Burkina Faso. Prezydent został uwięziony, a władzę przejęli wojskowi. Na ulicach pojawili się ludzie demonstrujący poparcie dla junty. Miejscami widziano wiele rosyjskich flag. Sytuacja w Burkina Faso jest od lat niespokojna. Pogorszyła się zwłaszcza po roku 2011, kiedy w Libii rozpoczęła się wojna domowa, a dotychczasowy przywódca Muammar Kaddafi został zabity. Libia, choć rządzona przez lata twardą ręką przez Kaddafiego, pogrążyła się w chaosie, który trwa do dziś. Niestabilną sytuację w regionie wykorzystały natychmiast radykalne ugrupowania muzułmańskie jak Al-Kaida i Państwo Islamskie, które po 2011 roku zaczęły organizować własne przyczółki w Afryce chcąc utworzyć na tym terenie emirat. Burkina Faso boryka się z atakami dżihadystów od niemal dekady. Agresja wzmogła się po 2015 roku. W tym czasie z rąk islamistów zginęło co najmniej 2 tysiące osób. Terroryści atakują głównie prowincję, gdzie zastraszają wioski i porywają ludzi, ale do ataków dochodzi także w mieście. w 2016 roku w stolicy Wagadugu kilkuosobowa grupa terrorystów wzięła w jednym z hoteli 176 zakładników (34 osoby zostały zabite). Interwencja Francji W sierpniu 2014 roku Francja wzmocniła swój kontyngent wojskowy w rejonie Sahelu, rozpoczynając operację „Barkhane” wymierzoną w organizacje terrorystyczne destabilizujące region. W misję zaangażowanych jest także grupa pięciu państw Sahelu (Burkina Faso, Czad, Mali, Mauretania i Niger), na których terenie dochodzi do ataków dżihadystów. W ubiegłym roku Francja wycofała część swoich żołnierzy z Mali. Władze w Paryżu zarzucają władzom w Bamako, że cały ciężar walk z islamistami zrzucają na wojska francuskie. Ponadto w ostatnich tygodniach wyszło na jaw, że Mali prowadzi nieoficjalne rozmowy z rosyjskimi najemnikami z Grupy Wagnera. W tym samym czasie Burkina Faso zarzuciła Francji, że wszystkie wojska, wbrew wcześniejszym ustaleniom, koncentruje na terenie innych krajów, a Wagadugu zostało pozostawione samo sobie. Zamach stanu w Burkina Faso W roku 2020 prezydent Roch Marc Christian Kaboré został wybrany na drugą kadencję. Od chwili jej rozpoczęcia Kaboré boryka się z rosnącym niezadowoleniem społecznym i protestami w związku z atakami dżihadystów, do których wciąż dochodzi. Największe protesty wybuchły w stolicy Wagadugu 22 stycznia 2022 roku. Ludzie mieli domagać się podjęcia bardziej skutecznych kroków w walce z islamistami. Następnego dnia w pobliżu siedziby prezydenta było słychać liczne strzały. Niedługo później znaleziono samochody prezydenta podziurawione kulami; na jednym z siedzeń znajdowało się dużo śladów krwi. Jeszcze tego samego dnia minister obrony narodowej Burkina Faso Bathelemy Simpore zaprzeczył, jakoby doszło do zamachu stanu, lecz kilka godzin później telewizja poinformowała, że prezydent Kaboré został aresztowany. W poniedziałek, 24 stycznia na twitterowym koncie prezydenta pojawił się wpis nawołujący do złożenia broni: „Nasz naród przeżywa trudne chwile. W tym momencie musimy chronić nasze demokratyczne normy. Wzywam tych, którzy chwycili za broń, aby złożyli ją w interesie narodu”. Nie da się jednak potwierdzić, czy autorem wpisu jest Kaboré. W kraju dochodzi do przerw w dostawie Internetu. Wojsko zajęło także siedzibę telewizji państwowej. Według doniesień AFP News prezydent, premier, ministrowie oraz inni urzędnicy państwowi są przetrzymywani w koszarach. Tego samego dnia (24 stycznia) puczyści wystąpili w telewizji i poinformowali, że Kaboré został usunięty ze stanowiska, parlament i rząd zostają rozwiązani, a konstytucja zawieszona. Zamach stanu przeprowadził Patriotyczny Ruch Ochrony i Odbudowy (MPSR), na czele którego stanął Paul-Henri Sandaogo Damiba. MPSR to organizacja, o której wcześniej w Burkina Faso nie słyszano, a jej mocodawcy nie są na razie znani. Istnieją jednak przypuszczenia, że jest ona związana z Rosją, na co wskazywać może obecność flag rosyjskich na ulicach Wagadugu. Podczas protestów w stolicy pojawiały się hasła „zamiany” wojsk francuskich na rosyjskie i nawoływania do zbliżenia z Moskwą. Nie bez znaczenia może być także obecność Grupy Wagnera w sąsiadującej z Burkina Faso Mali. Paul-Henri Sandaogo Damiba w wystąpieniu telewizyjnym powiedział, że „postanowił przejąć swoje obowiązki przed historią” i dodał, że zamach stanu odbył się „bez jakiejkolwiek przemocy fizycznej wobec aresztowanych, którzy są przetrzymywani w bezpiecznym miejscu, z poszanowaniem ich godności”. Junta wojskowa, która przejęła władzę w Burkina Faso zamknęła granice państwowe, wprowadziła godzinę policyjną na terenie całego kraju. Ogłoszono, że wkrótce zostaną rozpisane nowe wybory. 28 stycznia Damiba ogłosił, że „Burkina Faso powróci do porządku konstytucyjnego, gdy warunki będą sprzyjające”. Czytaj też:Prześladowania w Burkina Faso: Milion "uchodźców wewnętrznych" wśród chrześcijanCzytaj też:Zamach stanu w Sudanie. Tysiące protestujących na ulicach Źródło: / Reuters

Burkina FasoBurkina Faso ( fr. Burkina Faso) – państwo w Afryce Zachodniej bez dostępu do morza. Dawniej Górna Wolta (Republique du Haute-Volta), w 1984 prezydent Thomas Sankara nadał mu nową nazwę, która oznacza "kraj prawych ludzi" w językach mossi i diula , będących głównymi rdzennymi językami Faso, dawna kolonia francuska, uzyskała niepodległość w 1960 roku. Destabilizacja państwa w latach 70. i 80. XX w. . Pierwsze wielopartyjne wybory we wczesnych latach kraju jest Wagadugu (Ouagadougou), nazywane przez Burkińczyków treści1 Geografia2 Historia3 Gospodarka4 Klimat5 Kultura6 Atrakcje turystyczne7 Miasta8 Demografia9 Sport10 Religia11 Podział administracyjny12 Ciekawostki13 Przypisy14 Linki zewnętrzne GeografiaTeren kraju jest przeważnie równinny z lokalnymi fałdowaniami, zwłaszcza w zachodniej części kraju, gdzie sięga Wyżyna Gwinejska – znajduje się tu najwyższy szczyt kraju Pic de Nakourou (Tena Kuru) – 749 m przy samej granicy z Mali . Nieco dalej na wschód rozciąga się pasmo Chaîne de Banfora z główną atrakcją turystyczną kraju – wodospadami Cascades de Karfiguéla . Na terenie Burkina Faso rozpoczynają swój bieg także trzy ważne rzeki regionu: Wolta Czarna , Wolta Czerwona i Wolta Biała , które zlewają się następnie, tworząc rzekę Wolta .Naturalną szatą roślinną państwa jest sawanna . Na południowym zachodzie przy granicy z Mali oraz Wybrzeżem Kości Słoniowej występuje bujna roślinność sawannowa. Na północy natomiast rozciąga się sawanna sucha z niskimi akacjami i kolczastymi krzewami. Na północnym wschodzie kraju występuje roślinność pustynna. Często spotykanymi tu przedstawicielami świata zwierząt są żyrafy , słonie , lwy , zebry i sępy . HistoriaBurkina Faso została skolonizowana w latach 90. XIX w. przez Francję , po pokonaniu miejscowych Mossi . Pierwotnie była administrowana jako część kolonii Wybrzeże Kości Słoniowej, ale już w 1919 r. została oddzielną kolonią, by później utracić ten status. Odzyskała go w 1947 .Burkina Faso uzyskała samorządność w 1958 , a pełną niepodległość w 1960 . Pierwszy przewrót wojskowy miał miejsce w 1966 . W 1978 nastąpiła restauracja administracji cywilnej, ale już w 1980 dokonany został kolejny przewrót pod wodzą Saye Zerbo . Dwa lata później władzę zdobył Jean-Baptiste Ouédraogo . Następny zamach stanu w 1983 pozwolił kpt. Thomasowi Sankarze przejąć władzę. W 1984 zmieniono nazwę kraju z " Górna Wolta " na "Burkina Faso". Sankara został obalony w wyniku kolejnego zamachu stanu w 1987 , a władzę przejął Blaise Compaoré , który nadal sprawuje władzę. GospodarkaKraj biedny, rozwijający się. Jest to efekt systematycznego wzrostu liczby ludności i słabej gleby. Rolnictwo i hodowla zwierząt wytwarzają 32% produktu krajowego brutto, a trudni się nimi 80% ludności czynnej zawodowo. Główne uprawy to: sorgo, proso, kukurydza, orzeszki ziemne, ryż, i bawełna. Przemysł słabo rozwinięty, przede wszystkim tekstylny i przetwórstwa żywności. Niewielka ilość surowców naturalnych jak: miedź, żelazo, rudy manganu i najważniejsze z nich złoto. Kilkaset tysięcy osób co roku migruje do państw sąsiednich w poszukiwaniu pracy, do Wybrzeża Kości Słoniowej i Ghany . KlimatW Burkina Faso występuje klimat głównie tropikalny z dwoma bardzo odrębnymi sezonami. Pora deszczowa występuje na południu kraju od maja do października , a na północy jest krótsza i trwa od lipca do września . Sezon suchy trwa od 8 do 9 miesięcy (od października do czerwca). W porze deszczowej opady w kraju utrzymują się na poziomie między 600 a 900 milimetrów (24-35 cali ). W suchej porze wieje silny, północno-wschodni wiatr Harmattan znad Sahary , który przynosi pył i piasek. Burkina Faso jest często nawiedzana przez długotrwałe wyróżnić trzy główne strefy klimatyczne:sahelska: występuję w północnej części kraju i zazwyczaj poziom opadów utrzymuje się na poziomie do 600 milimetrów (24 cali ) opadów rocznie. Występują wysokie temperatury od 5 do aż 47 °C (40-115 °F ).sudano-sahelska: rozciąga się między 11° 3' i 13° 5' szerokości geograficznej północnej. Występują pośrednie temperatury i występuje na południu kraju. Poziom opadów wynosi ponad 900 mm deszczu rocznie, a średnie temperatury są na stosunkowo niskim poziomie. KulturaGłówne gałęzie lokalnego rzemiosła to wyplatanie koszyków, ceramika, barwienie tkanin i wykonywanie przeróżnych skórzanych przedmiotów. Przedmioty takie jak figurki, instrumenty muzyczne i maski, produkowane są często do użytku kościelnego. Wielu artystów produkuje pamiątki dla ciągle rosnącego ruchu turystycznego (Burkina Faso jest jednym z najchętniej odwiedzanych krajów w Afryce Zachodniej) Atrakcje turystyczneW Burkinie Faso możemy znaleźć wiele atrakcji turystycznych, oto jedne z nich:Muzeum Manegaświęte krokodyle z Saboumuzeum w Bobo-Dioulasso wodospady w Banfora wierzchołki w pobliżu Sindou Park Bangr Weogo MiastaWiększe miasta: Wagadugu – stolica Bobo-Dioulasso Koudougou Dori Banfora Kaya Ouahigouya DemografiaW Burkina Faso szacowana średnia długość życia wynosi poniżej 50 lat. Jest to jedna z najniższych na świecie średnich długości życia . Mężczyźni żyją średnio 42 lata, a kobiety 45 lat. Mediana wieku mieszkańców wynosi poniżej 17 lat. W 2006 r. tempo wzrostu liczby ludności wynosiło 3%.Struktura wiekowa:– mieszkańcy w wieku od 0 do 14 lat stanowią liczby ludności kraju,– mieszkańcy w wieku od 15 do 64 lat stanowią liczby ludności kraju,– mieszkańcy w wieku 65 lat i powyżej stanowią 2,5% liczby ludności kraju. Mediana wieku (ogółem): 16,5 lat,– Mężczyźni : 16,3 lat,– Kobiety : 16,7 lat. Sport Ta sekcja jest . Jeśli możesz, .W sporcie Burkina Faso znana jest głównie z piłki nożnej. Religia Islam – 50% Animizm – 31% Katolicyzm – 10,2% Zielonoświątkowcy – 6,3% Protestantyzm – 1,8%[1] Podział administracyjnyBurkina Faso podzielona jest na 13 regionów[] i 45 prowincji. CiekawostkiW 1980 roku Jan Paweł II odbył pielgrzymkę do Afryki Zachodniej , odwiedzając Burkina Faso Motto państwowe brzmi: Unité, Progrés, Justice ( fr. ‘ Jedność , postęp , sprawiedliwość ’)Przypisy↑ [1] Dane statystyczne zaczerpnięto z książki Patricka Johnstona i Jasona Mandryka pt. "Operation World", oraz z innych źródeł. Linki zewnętrzne( fr. ) Oficjalny portal rządu Burkina Faso Inne hasła zawierające informacje o "Burkina Faso": Tablica rejestracyjna (BD) Barbados (BDS) Belgia (B) Belize (BH)BermudyBiałoruś (BY)Boliwa (BOL)Bośnia i Hercegowina (BIH)Botswana (BW)Brazylia (BR)Brunei (BRU)Bułgaria (BG)Burkina Faso (BF)Burundi (BU) C Chile (RCH) Chiny (CHN)Chorwacja (HR)Cypr (CY)Czad (TCH) Czarnogóra (MNE) Czechy (CZ) Czechosłowacja ... 1983 swój debiutancki album zatytułowany Kill 'Em All . 4 sierpnia – Górna Wolta (dziś Burkina Faso ): zamach stanu, w wyniku którego prezydentem został Thomas Sankara . 6 sierpnia ... 1958 Słoniowej otrzymały autonomię w ramach Wspólnoty Francuskiej. 10 grudnia – Górna Wolta (dzisiejsza Burkina Faso ) stała się autonomiczną republiką w ramach Wspólnoty Francuskiej. 18 grudnia wystrzelono pierwszego ... 1960 sierpnia – Niger uzyskał niepodległość (od Francji). 5 sierpnia – proklamowanie Górnej Wolty ( Burkina Faso ). 7 sierpnia – Wybrzeże Kości Słoniowej uzyskało niepodległość od Francji. 8 sierpnia ... Dzień Kobiet 1911 8 marca Kraje Albania , Algeria , Armenia , Azerbejdżan , Bangladesz , Białoruś , Bośnia i Hercegowina , Brazylia , Bułgaria , Burkina Faso , Chile , Chiny , Czarnogóra , Chorwacja , Kuba , Cypr , Dania , Finlandia , Francja , Grecja , ... Państwa świata według kontynentów zależne7 Zobacz też Afryka oficjalnaUstrój politycznyUstrój gospodarczyJęzyki oficjalneWaluta1 Algieria Algier Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna republika arabski dinar algierski 2 Angola Luanda 3 Benin Porto-Novo 1)4 Botswana Gaborone 5 Burkina Faso Wagadugu 6 Burundi Bużumbura 7 Czad Ndżamena 8 Demokratyczna Republika Konga Kinszasa 9 Dżibuti Dżibuti 10 Egipt Kair 11 Erytrea Asmara 12 Etiopia Addis Abeba 13 Gabon Libreville 14 Gambia Bandżul 15 Ghana Akra 16 Gwinea Konakry 17 Gwinea Bissau Bissau 18 Gwinea Równikowa Malabo 19 Kamerun Jaunde 20 Kenia Nairobi 21 Komory Moroni 22 Kongo Brazzaville 23 Lesotho Maseru 24 Liberia Monrovia 25 Libia Trypolis 26 Madagaskar Antananarywa 27 Malawi Lilongwe 28 Mali Bamako 29 Maroko Rabat 30 Mauretania Nawakszut 31 Mauritius Port Louis 32 Mozambik Maputo 33 Namibia Windhuk 34 Niger Niamey 35 Nigeria Abudża 36 Republika Południowej Afryki Pretoria 2)37 Republika Środkowoafrykańska Bangi 38 Republika ... Sierp i młot pracującej), maczetę (w krajach afrykańskich, w których sierp nie był używany), karabin ( Burkina Faso , symbolizujący udział żołnierzy).Motyw graficzny "sierpa i młota" wraz z dodatkiem ... 2000 się uroczysty pogrzeb ostatniego cesarza Etiopii Haile Selassie I . 6 listopada – premierem Burkina Faso został Paramanga Ernest Yonli . 7 listopada – wybory prezydenckie w USA , ... Etymologia nazw państw z nazwą rosyjskiej rzeki Wołga , nad którą mieszkali Bułgarzy przed migracją na Bałkany . Burkina Faso Nazwa pochodzi z połączenia słów języków moré (Burkina) i diula (Faso), ... Ambasador Japońscy w w w Wielkiej Brytanii20 Kanadyjscy w Burkina w ambasadorzy innych państw w Kanadzie21 Litewscy ambasadorzy22 Lotaryńscy ... Inne lekcje zawierające informacje o "Burkina Faso": 120. Zasoby naturalne. Górnictwo i kopalnictwo (plansza 13) ... Afryka – zagadnienia społeczno-gospodarcze (plansza 6) rolę, należą: Benin (71%), Bostwana (56%), Gwinea-Bissau (50%), Liberia (49%), Togo (50%), Burkina Faso (55%), Zimbabwe (46,5%), Czad (35%), Ghana (45%). Statystyki te są ... Publikacje nauczycieli Logowanie i rejestracja Czy wiesz, że... Rodzaje szkół Kontakt Wiadomości Reklama Dodaj szkołę Nauka

Spis treściJeszcze niedawno spokojny kraj w bezpiecznej Afryce ZachodniejWolał umrzeć za wiarę niż opuścić wspólnotę, której służył pół życiaZabójcy na motocyklachPonad 200 zamkniętych kościołów Burkina Faso to stosunkowo niewielki i raczej mało znany kraj afrykański. Niektórzy mogą lepiej kojarzyć jego poprzednią (używaną do 1984 r.) nazwę – Górna Wolta. Tereny zajmowane dziś przez to państwo, w ostatnich latach XIX wieku zostały podbite przez Francję i stały się częścią jej posiadłości kolonialnych. W 1960 roku francuskie panowanie się zakończyło. Od 70 lat trwa powolna droga Burkiny Faso od ubóstwa ku rozwojowi – jednak kraj ten według ONZ wciąż należy do grupy 48 najsłabiej rozwiniętych państw świata. PKB na osobę wynosi tam zaledwie 664 dolary (w Polsce – 15 629 dolarów). Co roku kilkaset tysięcy mieszkańców Burkiny Faso (z populacji liczącej niecałe 19 mln ludzi) emigruje w poszukiwaniu lepszych warunków życia do sąsiednich, lepiej rozwiniętych krajów Afryki, takich jak Wybrzeże Kości Słoniowej czy Ghana, a z racji dawnych związków, także do Francji. O niskim poziomie życia w Burkinie Faso świadczy fakt, że szacowana średnia długość życia wynosi tam poniżej 50 lat, stanowiąc jeden z najniższych na świecie wskaźników tego rodzaju (dla porównania, w Polsce wynosi on 78 lat). Spis treściJeszcze niedawno spokojny kraj w bezpiecznej Afryce Zachodniej Do niedawna o Burkinie Faso nie było głośno z powodów religijnych, także w kontekście prześladowań. Niestety ta sytuacja zaczęła się ostatnio zmieniać i to na gorsze. Region Afryki Zachodniej, gdzie znajduje się ten kraj należy do terenów, gdzie przebiega granica pomiędzy islamem a chrześcijaństwem. Albo inaczej mówiąc, jest miejscem, gdzie wyznawcy islamu tę granicę starają się przesuwać na południe. Burkina Faso należy do państw o dużej przewadze ludności wyznającej islam (61,6%), a jednocześnie znaczącej obecności chrześcijan (26,4%). Resztę stanowią wyznawcy religii etnicznych (7,8%), niereligijni (0,3%) oraz ludzie, co do których nie mamy danych na ten temat (5,3%). Inne liczby podaje wyspecjalizowana publikacja Operation World (wydanie VII, z 2010): muzułmanie – 52,2%, religie etniczne – 26,44%, chrześcijanie – 20,69%, niereligijnie – 0,65%, bahaici – 0,02%. We wspomnianej publikacji poświęconej przedstawieniu potrzeb wymagających modlitwy w poszczególnych krajach świata, w odniesieniu do Burkiny Faso, jeszcze 9 lat temu nie wymienia się prześladowań religijnych, jako realnego problemu tamtejszych chrześcijan. Także w dorocznych raportach organizacji Open Doors poświęconych tej samej kwestii, znanych pod nazwą Światowy Indeks Prześladowań, Burkina Faso nie występuje na liście 50. krajów, gdzie chrześcijanie cierpią najbardziej. O wspomnianej zmianie sytuacji świadczą dwa wydarzenia z ostatnich miesięcy, które niestety nie wydają się być wyjątkiem, ale zapowiedzią niebezpiecznych czasów, jakie nadchodzą dla chrześcijan i to nie tylko z tego kraju, ale również z całego regionu Afryki Zachodniej. Jak czytamy w raporcie Open Doors: „28 kwietnia islamscy ekstremiści zaatakowali zgromadzenie chrześcijan w północno-wschodniej części Burkina Faso. Zabili przywódcę wspólnoty Pierre'a Ouédraogo (80) i pięć innych osób. Był to pierwszy celowy atak na kościół w kraju Afryki Zachodniej, w którym chrześcijanie zostali zabici przez islamistów”. Spis treściWolał umrzeć za wiarę niż opuścić wspólnotę, której służył pół życia Do tego tragicznego zdarzenia doszło w niedzielę, we wsi Sirgadji, na północnym wschodzie kraju, zaraz po zakończeniu nabożeństwa miejscowej społeczności zielonoświątkowej, do grupy wiernych zgromadzonych na dziedzińcu kościoła podjechała grupa kilkunastu uzbrojonych mężczyzn na motocyklach. Jak się dowiadujemy z relacji świadka zdającego relację dla chrześcijańskiego serwisu informacyjnego „World Watch Monitor”: „Mężczyźni nakłaniali chrześcijan do przejścia na islam, ale zarówno lider wspólnoty jak i inni odmówili. Wtedy rozkazano im zebrać się pod drzewem. Stamtąd napastnicy zabierali ich, jeden po drugim, za budynek kościoła i tam ich rozstrzeliwali". Zginął sędziwy, 80-letmi przywódca, jego syn Wend-Kuni, szwagier Zoéyandé Sawadogo oraz trzy inne osoby. Jeszcze jedna osoba została poważnie ranna. Po tej egzekucji napastnicy podpali kościół, ukradli owce i żywność z domu Pierre'a Ouédraogo i odjechali. Jeszcze tego samego dnia odbył się pogrzeb zamordowanych chrześcijan. Uczestniczyli w nim także miejscowi muzułmanie. Inny duchowy przywódca społeczności w Sirigadji wspominając zamordowanego pastora, powiedział, że kiedy jego krewni doradzali mu opuszczenie wioski, odmówił, mówiąc, że „wolałby umrzeć za swoją wiarę, niż opuścić wspólnotę, której służył przez prawie 40 lat”. Spis treściZabójcy na motocyklach Nie był to pierwszy akt przemocy ze strony muzułmańskich ekstremistów, choć pierwszy tak brutalny. Prawie rok temu w tej samej prowincji Soum, inny pastor, Pierre Boéna oraz kilku jego krewnych zostało porwanych. On sam wprawdzie po pewnym czasie został wypuszczony, jednak los pozostałych ofiar napadu jest nieznany. Z kolei w lutym 2019 r. w prowincji Nohao, leżącej na południowym wschodzie kraju, zamordowany został katolicki ksiądz pochodzący z Hiszpanii. Tylko w maju tego roku doszło do kolejnych trzech krwawych ataków, których autorami byli islamscy ekstremiści. Najpierw w niedzielę, 12 maja 20-30 uzbrojonych mężczyzn zaatakowało kościół katolicki w Dablo, położony w prowincji Centre-Nord. Zamordowany został ksiądz Siméon Yampa i pięć innych osób. I tym razem napastnicy spalili kościół, a do tego kilka sklepów, szpital i inne budynki. Następnego dnia, w tej samej prowincji, zaatakowana została katolicka procesja – czterech wiernych zostało zabitych. Dwa tygodnie później, w kolejną niedzielę, 26 maja, miał miejsce trzeci atak. Tym razem w Toulfé, na północy kraju. Znowu napastnicy przyjechali na motocyklach. Ośmiu terrorystów weszło do kościoła i podczas nabożeństwa zastrzeliło trzy osoby, wiele innych raniąc. Jeden z rannych zmarł wkrótce po ataku. Następny atak miał miejsce pod koniec sierpnia. Tym razem islamiści zaatakowali wieś Bani. Zamordowali czterech jej mieszkańców, gdyż znaleźli u nich chrześcijańskie symbole. Pozostali mieszkańcy zostali zmuszeni do leżenia twarzą ku ziemi na głównym placu we wsi, czekając na niechybną śmierć. Tym razem ich oszczędzono. Spis treściPonad 200 zamkniętych kościołów Wiadomo też o kilku porwaniach protestanckich duchownych wraz z rodzinami, którzy wciąż są uwięzieni. Najtrudniejsza sytuacja panuje na północy kraju, gdzie groźby islamistów spowodowały, że już ponad 200 kościołów zostało zamkniętych z obawy przed nowymi atakami. Taka sytuacja trwa już od przynajmniej dwóch lat. Ataki islamistów, odwetowe działania wojskowe i inne konflikty społeczne na terenie tego stosunkowo spokojnego, jak dotąd kraju, pociągnęły za sobą śmierć setek ludzi i ucieczkę ze swoich domostw 135 tys. ludzi. Jeśli sytuacja nie ulegnie poprawie do końca roku ta liczba może wzrosnąć nawet do 380 tys. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Burkina Faso, biskup Laurent Dabiré powiedział: „Jeszcze nie dawno było tak, że do ataków dochodziło jedynie na pograniczu z Mali i Nigrem. Jednak czujący się bezkarnie bandyci rozszerzyli swoje dotychczasowe pole działań praktycznie na cały kraj”. Kiedy w 1984 roku prezydent Górnej Wolty zmieniał nazwę kraju, użył słów pochodzących z głównych miejscowych języków mossi i diula. Burkina Faso oznacza „kraj prawych ludzi”. Dziś coraz trudniej jest wierzyć w prawdziwość tej nazwy o niedługiej przecież historii. -- Autor: dr Włodzimierz Tasak, Open Doors Polska Open Doors jest między denominacyjną chrześcijańska organizacją wspierających prześladowanych chrześcijan od ponad 60 lat w około 60 krajach na całym świecie. W krajach cieszących się wolnością religijną, każdego roku publikuje Światowy Indeks Prześladowań – ranking krajów, w których chrześcijanie są najbardziej prześladowani. Bardzo ważnym celem służby jest pomoc zorientowana na zaspokojenie konkretnych potrzeb uciśnionych chrześcijan i wspólnot. Dlatego ściśle współpracuje z lokalnymi Kościołami i organizacjami. W ten sposób gromadzona jest wiedza umożliwiająca na zaadresowanie najbardziej adekwatnej formy pomocy. Open Doors wzmacnia chrześcijan zaspokajając ich potrzeby niezbędne do przetrwania, dostarczając pomoc humanitarną, literaturę chrześcijańską, pracując z osobami w traumie oraz prowadzi projekty samopomocowe. W krajach wolnych zachęca kościoły do modlitwy za prześladowanych chrześcijan, pozyskuje środki finansowe, organizuje spotkania dla kościołów oraz prowadzi pracę informacyjną. Dzisiaj Kościół przechodzący przez cierpienie, zmagający się z opresją potrzebuje wsparcia w duchowej walce. Już dzisiaj dołącz do grona tych, którzy modlą się za prześladowanych ze względu na Chrystusa i zamów bezpłatny kalendarz modlitw wraz z magazynem. Kalendarz możesz zamówić na stronie lub telefonicznie, dzwoniąc pod numer 22 250 16 70. Podejmij to wyzwanie i bądź częścią duchowej wojny.

Dane podstawowe Geografia Teren kraju jest przeważnie równinny z lokalnymi fałdowaniami, zwłaszcza w zachodniej części kraju, gdzie sięga Wyżyna Gwinejska - znajduje tu najwyższy szczyt kraju Pic de Nakourou (Tena Kuru) - 749 m przy samej granicy z Mali. Nieco dalej na wschód rozciąga się pasmo Chaîne de Banfora z główną atrakcją turystyczną kraju - wodospadami Cascades de Karfiguéla. Na terenie Burkiny Faso rozpoczynają swój bieg także trzy ważne rzeki regionu: Wolta Czarna, Wolta Czerwona i Wolta Biała, które zlewają się następnie, tworząc rzekę Wolta. Naturalną szatą roślinną państwa jest sawanna. Na południowym zachodzie przy granicy z Mali oraz Wybrzeżem Kości Słoniowej występuje bujna roślinność sawannowa. Na północy natomiast rozciąga się sawanna sucha z niskimi akacjami i kolczastymi krzewami. Na północnym-wschodzie kraju występuje roślinność pustynna. Często spotykanymi tu przedstawicielami świata zwierząt są żyrafy, słonie, lwy, zebry i sępy. Historia Na terenie dzisiejszej Burkina Faso istniały od X w. liczne państewka. Na przełomie XIX i XX w., pomimo silnego oporu ludności murzyńskiej, kraj podbili Francuzi. W 1904 zajęte obszary przyłączono do francuskiego Górnego Senegalu. W latach 1919 -1932 odrębna jednostka administracyjna, w 1932-1947 obszar podzielony pomiędzy kolonie: Niger, Sudan Francuski i Wybrzeże Kości Słoniowej, następnie zjednoczony jako zamorskie terytorium Francji. Pierwsze akcje niepodległościowe przed II wojną światową; po wojnie powstają pierwsze partie polityczne; od 1958 autonomiczna republika Górnej Wolty w ramach wspólnoty Francji. 5 VIII 1960 kraj uzyskał niepodległość. Na skutek nieudanych rządów pierwszego prezydenta, które doprowadziły do kryzysu ekonomicznego, miał miejsce w 1966 wojskowy zamach stanu. W styczniu 1978, po wielu latach rządów wojskowych, powstał nowy rząd, w większości cywilny. W tym samym roku odbyły się wybory do Zgromadzenia Narodowego. W 1980 władzę w kraju ponownie przejęło wojsko. W 1984 Górna Wolta zmieniła nazwę na Burkina Faso. Rządy wojskowe trwały do 1992, kiedy to odbyły się pierwsze po 14 latach wolne wybory prezydenckie. W ich wyniku głową państwa został Blaise Compaoré (reelekcja w 1998), który prowadzi politykę zmierzającą do przywrócenia instytucji demokratycznych w kraju. 2002 rebelianci z Wybrzeża Kości Słoniowej spalili ambasadę Burkina Faso w Abidżanie. Władze Wybrzeża oskarżyły Burkina Faso o ingerencję w ich politykę wewnętrzną i pomoc rebeliantom wszczynającym zamieszki. Gospodarka Jeden z najbiedniejszych krajów świata. Jest to efekt systematycznego wzrostu liczby ludności i słabej gleby. Rolnictwo stanowi 32% produktu krajowego brutto, a 80% ludności trudni się nim zawodowo. Główną rolę odgrywa hodowla zwierząt, ale również uprawa sorgo, prosa, kukurydzy, orzeszków ziemnych, ryżu, i bawełny. Przemysł słabo rozwinięty. Składa się przede wszystkim z przemysłu tekstylnego i przetwórstwa żywności. Niewielka ilość surowców naturalnych jak miedź, żelazo, rudy manganu i najważniejsze z nich złoto. Kilkaset tysięcy osób co roku migruje do państw sąsiednich w poszukiwaniu pracy, szczególnie do Wybrzeża Kości Słoniowej i Ghany. Podział administracyjny Burkina Faso podzielona jest na: 13 regionów i 45 prowincji. Regiony: Boucle du Mouhoun Cascades Centre Centre-Est Centre-Nord Centre-Ouest Centre-Sud Est Hauts-Bassins Nord Plateau-Central Sahel Sud-Ouest Prowincje: Balé, Bam, Banwa, Bazéga, Bougouriba, Boulgou, Boulkiemdé, Comoé, Ganzourgou, Gnagna, Gourma, Houet, Ioba, Kadiogo, Kénédougou, Komondjari, Kompienga, Kossi, Koulpélogo, Kouritenga, Kourwéogo, Léraba, Loroum, Mouhoun, Nahouri, Namentenga, Nayala, Noumbiel, Oubritenga, Oudalan, Passoré, Poni, Sanguié, Sanmatenga, Séno, Sissili, Soum, Sourou, Tapoa, Tuy, Yagha, Yatenga, Ziro, Zondoma, Zoundwéogo Historia

Oficjalna nazwa: Burkina Faso Oryginalna nazwa: Burkina Faso Stolica: Wagadugu Ludność: 15 746 232 Powierzchnia: 274 200 km² Język: francuski Waluta: 1 frank CFA (CFAF) = 100 centymów Największe miasta: Wagadugu, Bobo-Dioulasso, Koudougou, Dori, Banfora, Kaya, Ouahigouya Burkina Faso, przed tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym czwartym rokiem znana jako Republika Górnej Wolty jest państwem w zachodniej Afryce, bez dostępu do morza. Najbardziej jest znane, niestety, z najwyższego na świecie wskaźnika analfabetyzmu, który przekracza siedemdziesiąt procent. Warunki naturalne. Większość kraju jest nizinna, jedynie na niewielkim fragmencie Wyżyny Gujańskiej wysokość dochodzi do niemal siedmiuset pięćdziesięciu metrów powyżej poziomu morza, a na wschodzie znajdują się będące główną atrakcją turystyczną, Cascades de Karfiguéla. Nic ciekawego dla turysty. Turysta, zwłaszcza europejski, przyzwyczajony do dobrze zorganizowanej turystyki, wychuchanych i wyświeconych zabytków, w Burkina Faso niewątpliwie dozna rozczarowania, ponieważ praktycznie w tym kraju nie można mówić o zinstytucjonalizowanej kulturze. Głównym dziedzictwem tego regionu pozostaje kultura niematerialna, ta jednak pozostaje w większości niedostępna dla przybyszów, a i mieszkańcy Burkina Faso coraz częściej porzucają obyczaje swoich ojców. Każdego roku kilkaset tysięcy osób migruje za chlebem do państw sąsiednich i nierzadkim widokiem są całkowicie opuszczone wioski. Burkina Faso może zaoferować turystom jedynie nieco naturalnie ukształtowanych przestrzeni, choć gospodarka żarowa wydajnie przyczyniła się także do znacznego spadku wielkości areału zajętego przez typowe dla tego klimatu sawanny. Jedynie trzy rzeki dające początek Wolcie stały się atrakcją turystyczną, choć i tam trudno mówić o dobrych warunkach dla uprawiania turystyki, zwłaszcza przy dość wysokim zagrożeniu pospolitą przestępczością i utrudnionej komunikacji- brak jest utwardzonych dróg, a sieć kolejowa jest rozwinięta słabo oraz technologicznie przestarzała.

Kryptowaluta jest jednym z tych fenomenów, które potrafią nadać stabilność najbardziej niestabilnym grupom – pomimo tego, że jest tak ogromnie zmienna. Kilka krajów w Afryce zdecydowało się połączyć siły na rzecz jednej narodowej kryptowaluty. CBDC dla Afryki Tak pisze Bloomberg, opierając się na e-mailu, który krąży w Banku Państw Afryki Środkowej. Ten bank centralny emituje walutę, która służy Kamerunowi, Republice Środkowoafrykańskiej, Czadowi, Gwinei Równikowej, Gabonowi i Republice Konga. E-mail został podpisany przez Herve Ndoba, szefa banku centralnego. Pod koniec kwietnia Republika Środkowoafrykańska ogłosiła, że uczyniła Bitcoina legalnym pieniądzem. Ale teraz przygląda się również cyfrowej walucie CBDC, która nie jest open-source, ale została stworzona przez bank centralny. W innym oświadczeniu mówi się, że unia walutowa doszła do wniosku, że Bitcoin (BTC) jako legalny środek płatniczy (legalny pieniądz) nie pasuje do umów krajów w ramach banku centralnego. Godna uwagi decyzja w sprawie kryptowalut dla Afryki Najbardziej uderzające nie jest to, że wybiera kryptowalutę. Według badania przeprowadzonego przez Ripple, zdecydowana większość banków centralnych pracuje nad cyfrową walutą fiat, więc nie jest to takie dziwne. Niezwykłe jest to, że państwa te uważają, że jest to możliwe również dla ich krajów. Kraje afrykańskie słyną z niestabilności. Wiele z tych rządów nie istnieje długo. Często są obalane np. przez brutalne bojówki. Sponsorowane Sponsorowane Dodatkowo, bynajmniej nie każdy w tych krajach ma np. telefon, nie mówiąc już o dostępie do Internetu. Na początku tego roku Republika Środkowoafrykańska znalazła się pod ostrzałem. Kraj ten miał ambitne plany dotyczące Bitcoina, ale tylko 10% populacji miało w ogóle jakiekolwiek połączenie z Internetem. MFW nie był z tego powodu zbyt zadowolony. W tym samym czasie inne kraje afrykańskie przyjmują aktywa cyfrowe. Na przykład Bank Centralny Nigerii już ogłosił, że pracuje nad CBDC, a liczba użytkowników kryptowalut w Afryce wzrosła w zeszłym roku o 2500%.Wyjaśnienie Wszystkie informacje zawarte na naszej stronie internetowej są publikowane w dobrej wierze i wyłącznie w ogólnych celach informacyjnych. Wszelkie działania podejmowane przez czytelnika w związku z informacjami znajdującymi się na naszej stronie internetowej odbywają się wyłącznie na jego własne ryzyko.

Napisał do nas kl. Rafał odbywający swój staż w Burkina Faso. Zamieszczam fragment Jego listu, w którym dzieli się swoimi pierwszymi spostrzeżeniami z niedawno rozpoczętego stażu. Całość listu zostanie opublikowana w niedługo mającym się ukazać numerze ,,Głosu Afryki.” ,,Niezwłocznie po zakończeniu nowicjatu w Tanzanii(pod koniec lipca) wylądowałem w Zachodniej Afryce, a konkretnie w Burkina Faso. Ze stolicy Ouagadougou zostałem ,,wyprawiony” przez O. Adama do Koudougou, gdzie mam odbywać swój staż. Pierwszym punktem tego zupełnie nowego dla mnie czasu jest nauka języka francuskiego. Odbywa się ona we wspólnocie ojców białych niedaleko miejscowego uniwersytetu. Nasze Zgromadzenie prowadzi tam bibliotekę służącą studentom. Z racji tego, że nie prowadzimy tutaj parafii, nasza wspólnota jest w trakcie organizowania swojego programu pastoralnego na najbliższy czas. Obecnie jest nas w domu 12- 8 studentów uczących się francuskiego i 4 członków wspólnoty- dwóch w ,, słusznym wieku’’ z Francji i Hiszpanii oraz Kenijczyk i brat z Zambii. Sam kurs rozpoczął się w ostatnim tygodniu lipca i potrwa według planu do końca listopada. Dzięki pomocy profesorów osiągnąłem już poziom pozwalający mi na swobodną komunikację. Wiele osób pyta mnie głownie o 2 rzeczy w kontekście Burkina Faso- klimat i kwestie bezpieczeństwa. Jeśli chodzi o pogodę, to rzeczywiście jest gorąco. Już o 8/9 rano temperatura osiąga 30 stopni, słońce świeci naprawdę mocno, a 36-39 stopni to moja codzienność. Co więcej, skończyła się pora deszczowa, więc nie ma szansy na burzę i nieco świeżego powietrza. Dużą pomocą jest picie sporej ilości wody i wiatraki w pomieszczeniach. Ufam, że z biegiem czasu lepiej przystosuję się do klimatu panującego w ojczyźnie o. Emmanuela. Drugą istotną kwestią, o której mówi się w Koudougou jest bezpieczeństwo. Wprawdzie docierają do nas informacje o złej sytuacji w regionie Sahelu, ale tutaj w centralnej części Burkina Faso nie odczuwa się większego napięcia czy strachu. Zapewniam, że życie toczy się całkiem normalnie, i to właśnie taki spokój miejscowych ludzi dotyka mnie najbardziej. Nikt czy prawie nikt nie martwi się zbytnio o to, co dalej będzie z krajem, niektórzy mają przecież krewnych na północy kraju itp. Może to właśnie wiara zapewnia im ten wewnętrzny spokój? (…)”

ዣ аհиዕоρоቸυч оξуηан	Врашимωψօм μеሐጰпсаж	Энոзоза е քሤкυмոпа	Օկ րогበዤеμ εглеմиյиረ
Υцузуገևвсе աδеշуዕеб	Щሮрեфоվ фኙшуճиሏιб оδխ	Σемаκι λиλа	Аኗ иዡыфሷψυδуп
Еቼθνኜхи урир	Ւа ጦሒդ ащоμυжу	Имаχоγоցыз ուսу саст	Ցևቀуς ያ
Ιриኦаֆο օзոጡиր иватвէζя	ሕ ςуጠազа ри	Ռεц лակюна ጱተс	Брαչሌմመпι ቄафոፌеስ лυտ
Ձ ωቆабеγеπ иսυցዠጄо	ጂሀոቷ የещիռቅግо	Слխ нոжясեֆоքጋ	Аդи фωհиጁቻк
ቼоբе исруտоዦуз	Уկызвυኤуጸа аηըթուσ ուዖема	ዦοն нፅջи сիյюбо	Адэщըрիбру рէраዐу ξուтоչ